(...) Lekarz Anestezjolog wykonuje swój zawód jako pracobiorca lecz równie dobrze jako pracodawca - właściciel Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej (ISPL) lub Indywidualnej Praktyki Lekarskiej (IPL).

ISPL i IPL mogą być również praktyką na wezwanie.

Lekarz anestezjolog może właściwie prowadzić zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami - w zakresie znieczulenia wyłącznie ISPL, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem MZ odnośnie standardów, samodzielnie może znieczulać wyłącznie specjalista anestezjolog (w chwili obecnej z II stopniem specjalizacji). Anestezjolog z I stopniem specjalizacji może prowadzić każdą IPL za wyjątkiem takiej, w której ma samodzielnie znieczulać.

Zgodnie z cytowanym rozporządzeniem specjaliście anestezjologowi ma towarzyszyć pielęgniarka anestezjologiczna.

Uważam, że za taką można uważać pielęgniarkę posiadającą specjalizację, pielęgniarkę będącą po kursie podstawowym i pielęgniarkę mającą co najmniej 5-letni staż pracy w Oddziale Anestezjologii.

Wszędzie tam gdzie wykonuje się znieczulenia ogólne z użyciem gazów anestetycznych (podtlenek azotu, Halotan itd.) lub przewodowe (blokady centralne, blokadę splotów kończyn górnych z dostępów innych niż pachowy, znieczulenie Biera) wyposażenie praktyki powinno być kompletne i zgodne ze standardami.

Wszystkie praktyki gdzie będą wykonywane wyłącznie znieczulenia typu TIVA (bez użycia gazów anestetycznych) powinny mieć zmienione kryterium wysokości pomieszczenia z 3 m do 2,5 m.

Wszędzie tam gdzie wykonuje się wyłącznie krótkotrwałe znieczulenia dożylne (tj. trwające do 30 min.), analgosedację lub sedację należy jako minimum wyposażenia uznać:
- źródło tlenu o pojemności min. 250 litrów /butla z reduktorem/
- przewody doprowadzające tlen do: worka AMBU, maski tlenowej, "wąsów tlenowych" lub cewnika tlenowego
- zestaw rurek ustno-gardłowych
- zestaw masek twarzowych
- zestaw rurek intubacyjnych
- dwa laryngoskopy z zestawem łyżek (właściwych dla danej praktyki)
- maski tlenowe, "wąsy tlenowe", cewniki do podawania tlenu
- worek AMBU koniecznie z możliwością podłączenia przewodu z tlenem
- dodatkowy niezależny ssak
- pulsoksymetr
- defibrylator
- aparat do pomiaru ciśnienia tętniczego
- stetoskop
- zestaw sprzętu jednorazowego (kaniule typu Venflon, strzykawki, igły, oklejenia, aparaty do przetaczań)

W wersji rozszerzonej:
- kapnometr
- monitor EKG

Cały wymieniony sprzet i aparatura mają być dostosowane do transportu, jeżeli anestezjologiczna ISPL jest praktyką na wezwanie.

W przypadku, gdy anestezjologiczna ISPL jest praktyką na wezwanie praktyka (gabinet), z którą współpracuje anestezjolog powinien spełniać kryteria powierzchniowe i wymiennie z ISPL sprzętowe, a anestezjolog właściciel ISPL powinien mieć i przedstawiać do organu rejestrującego umowę z konkretną praktyką, która dysponuje opinią Sanepidu dopuszczającą praktykę do wykonywania w niej znieczuleń, analgosedacji czy sedacji.

Również w tym przypadku kryterium wysokości pomieszczeń powinno być obniżone z 3 m do 2,5 m.

W większości praktyk powinno używać się obowiązującej karty znieczulenia (szpitalnej), która na odwrocie powinna być kartą obserwacyjną używaną w sali wybudzeń. Karta ta powinna być prowadzona z kopią

Karta znieczulenia do krótkotrwałych znieczuleń dożylnych powinna być zmodyfikowana poprzez jej uszczegółowienie, tak aby zapisy były prowadzone co 2 minuty. Na odwrocie powinna mieć miejsce na:
wywiad, opis ewentualnych powikłań i na świadomą zgodę pacjenta.

Każda praktyka (gabinet) powinna posiadać sporządzoną przez anestezjologa informację dla pacjentów o wykonywanych w nim rodzajach znieczuleń, zaletach i wadach danego rodzaju znieczulenia, postępowaniu przed znieczuleniem, przebiegu znieczulenia, możliwych powikłaniach i od czego zależnych, wybudzeniu, kryteriach zwolnienia do domu i postępowaniu przeciwbólowym, lub postępowaniu w razie powikłań w tym sposób kontaktu z lekarzem znieczulającym.

Zastrzec należy, że krótkotrwałe znieczulenia dożylne, analgosedację i sedację w anestezjologicznej ISPL wykonywane być mogą tylko u pacjentów w ASA I i II. U pozostałych pacjentów tj. z wyższym stopniem ASA znieczulenia w warunkach pozaszpitalnych nie powinny być wykonywane, chyba, że spełnione są warunki dodatkowe zarówno lokalowe jak i wyposażenia oraz zapewniona całodobowa opieka kompetentnego personelu anestezjologicznego.

Każdy tego typu oddział musi współpracować (zatrudniać) z anestezjologiem i pielęgniarką anestezjologiczną, jeżeli wykonuje się w nim znieczulenia inne niż powierzchniowe, nasiekowe lub blokady nerwów obwodowych.

Każdy pacjent przed przyjęciem musi być skonsultowany przez anestezjologa (tj. wypełnić ankietę z wywiadem, być zbadany fizykalnie i dostarczyć ustalony zestaw wyników badań dodatkowych oraz zapoznać się z pisemną informacją na temat proponowane rodzaju znieczulenia, podpisać świadomą zgodę na znieczulenie i otrzymać pisemną instrukcję postępowania przed znieczuleniem i po znieczuleniu, w tym sposób kontaktu z lekarzem wykonującym znieczulenie.

Uważam, że ZOD musi posiadać:
- recepcję
- szatnię
- pokój przygotowawczo-ogólny
- pokój wprowadzenia do znieczulenia
- salę operacyjną
- pokój wybudzeń
- łazienkę z prysznicem dla pacjentów
- toaletę dla pacjentów
- pokój oczekiwania dla osób towarzyszących
- pełne zaplecze, w tym zaplecze dla personelu
- w przypadku przyjmowania dzieci pokój zabaw dla dzieci
- ewentualnie zaplecze łóżkowe w przypadku wydłużającego się pobytu pacjenta.